Yeni hat için düşünülen varış noktası, güzergâh kararı verilmeden önce değerlendirilmelidir. Yüzeyde görülen bir kapak, yakındaki bir boru veya eski bir çizgideki işaret, yeni kanalizasyon bağlantısının uygunluğunu tek başına göstermez. Noktanın hangi sisteme ait olduğu, kullanım amacı, erişimi ve bağlantıyla ilişkili koşullar anlaşılmalıdır. Kamuya ait şebekeyle ilişki kurulacaksa ilgili idarenin sahaya özgü bilgileri ve süreçleri dikkate alınır. İstanbul altyapı ustası arayan bir mülk sahibinin ilk sorularından biri, önerilen çıkışın hangi kayıt ve incelemeyle doğrulandığı olmalıdır. Görüşmedeki tahminin kesinleşmiş bağlantı kararı gibi sunulmaması önem taşır.
Varış noktasının fiziksel olarak yakın olması, bütün seçenekler içinde en uygun olduğu anlamına gelmez. Bina çıkışıyla arasındaki seviye ilişkisi, aradaki yapılar, mevcut hizmet hatları ve erişim koşulları birlikte değerlendirilir. Bağlantının mülkiyet veya yönetim sınırının ötesine geçmesi de hazırlığı etkileyebilir. Kullanıcı, çıkışın uygunluğunu sadece uygulayıcının sözlü değerlendirmesiyle kapatmak yerine, gereken teyitlerin kimden alınacağını öğrenebilir. Bir belgenin henüz bekleniyor olması açıkça yazılmalıdır. Bu sayede planlanan başlangıç tarihi ile kesinleşmiş bağlantı koşulları arasında boşluk varsa, iş başlamadan önce fark edilmesi ve programın buna göre kurulması mümkün olur.
Çıkışla ilgili bilgiler değişirse yalnız hattın son parçası etkilenmeyebilir. Rota, seviye planı, malzeme miktarı ve yüzey işleri yeniden ele alınabilir. Bu yüzden çıkış doğrulaması, bütün uygulama kararlarından sonra tamamlanacak sıradan bir evrak işi gibi görülmemelidir. İşverenin isteyebileceği açıklama basittir: Yeni hat nereye ulaşacak, bu nokta nasıl tanımlandı ve bağlantı için hangi konu hâlâ açık? Bu soruların yanıtı başlangıç dosyasında bulunursa, farklı tekliflerin aynı hedefe göre hazırlanıp hazırlanmadığı da anlaşılır. Henüz doğrulanmamış farklı çıkışlar üzerinden verilen teklifler, aynı işi temsil ediyormuş gibi karşılaştırılmamalıdır.