Varsayımsal bir binada alt bölümde işletme, üst bölümde konut bulunduğunu ve yalnız belirli bağlantıda onarım yapıldığını düşünelim. Teslim görüşmesinde işletmeci kendi alanındaki görünüşü, bina temsilcisi ortak hattın durumunu sorabilir. İki beklenti aynı açıklamada fakat ayrı başlıklarla karşılanır. Hangi kesimin onarıldığı, hangi kontrolün yapıldığı ve başka bir yüzey işinin bekleyip beklemediği belirtilir. Üst katlarda belirti görülmemiş olması bütün kolların incelendiği anlamına gelmez. Bu sınır dosyada kalır. Örnek gerçek bir projeye ait değildir; aynı binada teknik teslimin farklı kullanıcılarca nasıl farklı okunabileceğini göstermek için kurulmuştur.
Bir süre sonra başka bir odada nem görülürse önceki iş otomatik olarak başarısız sayılmaz, ancak yeni bildirim de dosya kapandı diye göz ardı edilmez. Konum, zaman ve değişen koşul kaydedilir; önceki müdahaleyle ilişki uzman incelemesiyle değerlendirilir. Yapının geçmişi tek nedene indirgenmez. Malik güvenli gözlemi aktarır, ekip kanıtın sınırını koruyarak önerisini açıklar. Böyle bir çalışma düzeni, korunacak yüzeyle gerçek kanalizasyon ihtiyacını karşı karşıya koymadan ele almayı sağlar. Amaç büyük bir kesinlik sözü değil, neyin bilindiği ve hangi işlemin neden seçildiği konusunda anlaşılır bir ortak zemin oluşturmaktır. Taraflara verilen kopyaların aynı tarihli sürüm olması, eski bir önerinin nihai uygulama diye kullanılmasını önler; ek kararlar varsa ilgili kaydın nerede bulunduğu da belirtilmelidir.