Yeni hastane kolunun bağlanacağı eski çıkışa ulaşıldığında, ağzın en ön kenarıyla geride kalan gövde aynı durumda olmayabilir. Örneğin ağız çevresinde yerel bir kırılma görülürken daha gerideki yüzey korunmuş olabilir; başka bir durumda görünen bozulma borunun içine doğru devam edebilir. Bu iki gözlem, yeni parçanın hangi sağlam arayüze dayanacağı sorusunu farklılaştırır. Yalnız ağzın dıştan yaklaşık biçimini görmek bağlantı kararını tamamlamaz. Korunması düşünülen borunun gerçek malzemesi, uç geometrisi ve incelenebilen yüzeyi değerlendirmeye alınır. Yeni düz borunun seçilmesiyle mevcut çıkışta gereken parçanın belirlenmesi böylece ayrı aşamalar olarak açıklanabilir. Beyoğlu başvurusunda müşteriye sunulan iş tarifinde bu buluşma noktasının nerede olduğu belirtilir. Eski ucun görünmeyen devamı hakkında ise erişilen kenardaki gözlemden daha geniş sonuç üretilmez.
İki tarafın birbirine göre konumu da yalnız yeni borunun ürün adıyla anlaşılmaz. Bir bağlantı ağzı duvara yakın, diğeri uygulama boşluğunda kalıyorsa erişilen yüzeyler ve korunacak yapı ilişkisi farklı olabilir. Profesyonel ekip bu somut konumları yeni arayüz için değerlendirir. Mevcut boru ucundaki sorun ortaya çıktığında teklifin yalnız o noktada mı genişlediği, yoksa daha gerideki parçanın da incelenmesi mi gerektiği açıklanır. Böylece müşteri bir bağlantı elemanı değişikliğiyle eski çıkışın bir bölümünün yenilenmesini aynı işlem sanmaz. Korunacak yüzeyin uygunluğu belirsizken parça adından kesin sonuç çıkarılmaz. Yeni kolun fiili başlangıcı, ancak bağlantı yapılacak uç ve değerlendirilmiş müdahale alanı birlikte tarif edildiğinde anlaşılır hale gelir. Klinik alanların kullanımına ilişkin kararlar bu boru arayüzü açıklamasından türetilmez.