Açık alanda suyun yönü, yalnız iki noktanın görünür yakınlığına bakılarak belirlenemez. Profesyonel yüzeyin gerçek konum ilişkisini, mevcut girişleri ve düşünülen çıkışı değerlendirebilir. Yeni bir toplama parçası için uygun yer, yalnız birikimin en çok görüldüğü fotoğrafa göre seçilmemelidir. Suyun o parçaya nasıl ulaşacağı ve sonrasında nereye taşınacağı da araştırılır. Eski kaplama kaydı varsa mevcut yüzeyle uyumu kontrol edilir. Sonradan yapılmış rampa veya bahçe düzeni bu ilişkiyi değiştirmiş olabilir. Kullanıcı elindeki bilgiyi aktarır; bilinmeyen seviyeler için ölçü tahmini vermek zorunda değildir. Ölçülendirme ve sistem kararı gerçek alan verisiyle uzman değerlendirmesinin parçasıdır. Bir girişin doğru çalışması beklentisi, bağlı çıkışın gerçek görevi tanınmadan kurulamaz. Sistemin parçaları birbirine bağlanan fakat ayrı sorular cevaplayan elemanlar olarak açıklanmalıdır.
Çıkış için düşünülen noktanın mevcut kullanım ilişkisi ayrıca değerlendirilir. En yakın açıklık, her su türü için uygun alıcı anlamına gelmez. Kullanım suyuna hizmet eden boruyla yağış yüzeyinden gelen suyun hedefi aynı kabul edilmez. Alıcı hakkında yetki veya özel koşul bulunuyorsa bunlar ilgili kaynaklardan doğrulanmalıdır. Yeni bağlantıya ait koşullar, fiziksel uygunluğun yanında ilgili tarafla ayrıca görüşülmelidir. Profesyonel neyin saha araştırmasıyla tanındığını ve hangi sorunun başka değerlendirme gerektirdiğini belirtir. Mevcut plandaki alıcı bugün kapalı veya farklı bağlantıyla ilişkili olabilir. Yeni sistemin oraya ulaşması düşünüldüğünde gerçek arayüz incelenir. Yerel akış gözlemi, uzak devamın bütün davranışını göstermeyebilir. Teklifte bu sınır açık olmalıdır. Kullanıcı yalnız toplama ürününün değil yeni taşıma ve çıkış işinin de hangi parçaları kapsadığını anlayabilmelidir. Böylece suyu bir açıklığa yöneltme isteği, incelenmemiş alıcı hakkında kesin teknik sonuca çevrilmez.