Binanın çevresini akış bölgeleriyle okumak
Bir yapının dört tarafını tek çevre alanı saymak, farklı su hareketlerini gözden kaçırabilir. Ön girişteki kaplama, yan bahçe, arka servis yolu ve duvar önündeki dar bölüm ayrı akış bölgeleri oluşturabilir. Aynı yağışta biri kuru kalırken diğeri su toplayabilir. İncelemede her bölgenin yapıyla ilişkisi anlaşılır olur. Suyun geldiği yön, geçişi kesen yüzey öğeleri ve mevcut girişler kaydedilir. Bütün çevrenin aynı uygulamayla düzenlenmesi başlangıç kabulü değildir. Belirli bir köşedeki sorun sınırlı bir düzenleme gerektirebilir; farklı bölgeler ortak bir devam ihtiyacı da oluşturabilir. Karar mevcut akış ilişkileri üzerinden hazırlanmalıdır.
Kullanıcı, suyun nerede ve ne zaman görüldüğünü anlatabilir. Bu anlatım çevrenin hangi bölümünün araştırılacağına yardımcı olur, bütün yüzey için teknik sonuç yerine geçmez. Çizimde bölgelere anlaşılır adlar verilmesi bakımda yararlıdır. Ön kapı, arka geçit veya servis avlusu gibi güncel tanımlar sabit yapı referanslarıyla tamamlanır. Bazı bölümlere erişilememişse bunlar araştırılmış alanlarla aynı gösterilmez. Böylece hazırlanan kroki yalnız dikkat çeken birikintiyi işaretleyen resim olmaktan çıkar. Dış akışın yapıya yaklaştığı yerler ve hangi sorunun henüz açıklanmadığı birlikte görülür. Uygulama kapsamı da bu bölge ilişkilerine göre okunabilir hale gelir.
