İlk görüşmede bahçenin tamamını tek bir koku noktası gibi anlatmak yerine, günlük kullanımda fark edilen yeri tarif etmek araştırmanın başlangıcını belirler. Oturma alanı, bina cephesi, servis yolu veya bir dış gider çevresi aynı talepte geçebilir; bunlar tek bir yer olarak birleştirilmemelidir. Müşteri mevcut bahçe planını kullanabiliyorsa koku duyduğu bölgeyi bu plan üzerinde tanımlayabilir. Plan bulunmadığında kapı, duvar ya da sürekli kullanılan geçit gibi bilinen yerler açıklamaya yardımcı olur. Bu tarif için giderlere yaklaşılması, kapak açılması veya kokunun en yoğun noktasının aranması gerekmez. Amaç, ekip geldiğinde hangi kullanıcı şikâyetinin ele alınacağını anlaşılır biçimde aktarmaktır.
Birden fazla kişinin farklı yerleri bildirdiği ortak bahçede görüşme öncesinde kısa bir liste hazırlanabilir. Bir kişinin giriş yolunda, diğerinin arka avluda koku duyması iki ayrı olay da olabilir, aynı koşulun farklı anlatımı da olabilir. Ekipten ilk inceleme kapsamının bu iki bildirimi nasıl ele alacağını açıklaması istenir. Bildirimler yalnız herkesin aynı yeri söylemesini sağlamak için düzeltilmemelidir; farklılık araştırmaya yarayan bilgidir. Müşteri teklif görüşmesinde hangi bölgelere bakılacağını, başka bir nokta ortaya çıkarsa değerlendirme kapsamının nasıl değişeceğini öğrenebilir. Böylece bahçe için genel bir hizmet adı satın almak yerine, tarif edilmiş şikâyetin araştırılmasını talep eder. Bildirimi yapan kişi ilk ziyarette bulunamayacaksa, normal kullanım hakkında kimin bilgi verebileceği önceden görüşülebilir. Bu kişi teknik teşhis koymak için seçilmez; yer tarifini ve mevcut kullanımın anlatımını tamamlar. Bir bahçe farklı kişilerce kullanılıyorsa birbirinden farklı zamanlara ait olayların aynı gün olmuş gibi aktarılmaması gerekir. Ziyaret programı düzenlenirken ekibin yalnız bir bildirime mi, ayrı yerlerdeki birkaç bildirime mi bakacağı öğrenilebilir. Hazırlık böyle yapıldığında ekibin görüşmesi daha somut bilgilerle başlayabilir.