Borunun içinde bulunan unsurun konumu, müdahaleyi anlamak için önemlidir. Serbest duran bir parça, iç yüzeye tutunmuş bir tabaka veya bağlantı ağzına uzanan çıkıntı aynı biçimde ele alınmayabilir. Görünüm yeterliyse unsurun boruyla ilişkisi değerlendirilir; yeterli değilse kesin ayrım yapılmış gibi konuşulmaz. Özellikle malzemesi veya önceki onarımı bilinmeyen bir hatta, borunun kendi yüzeyinin kaldırılacak birikim sanılması istenmez. İnceleme mevcut bilgiyi açıklığa kavuşturmaya yönelir. Müşteriye görüntüde dikkat edilen bölüm gösterilebilir, fakat tek kare üzerinden kendi teşhisini koyması beklenmez. Araştırma sorusu yalnız “engel var mı” değil, hangi unsurun hangi boru bölümünde nasıl göründüğüdür.
Temizlik öncesinde her ayrıntının görülebileceği varsayılmamalıdır. Su, tortu veya görüşü kapatan başka bir unsur, alttaki yüzeyin değerlendirilmesini sınırlayabilir. Bu durumda araştırmaya yardımcı hazırlık ile asıl sert birikim müdahalesi ayrı konuşulur. Uygun görülen hazırlık sonucunda yeni bir bulgu ortaya çıkarsa önceki açıklama güncellenir. Boru yüzeyinin bir kısmının görünmesi, bütün iç duvarın sağlam olduğunun kanıtı değildir. İnceleme raporu görülen bölümü adlandırır ve değerlendirilemeyen kısmı saklamaz. İş sahibi, yalnız malzemeye ulaşmak için yapılan hazırlığın bütün tıkanıklığı giderme işi olarak teslim edilmediğini bilmelidir. Bu ayrım, sonraki aşamada neden farklı bir teknik karar gerektiğinin anlaşılmasını da kolaylaştırır.